NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Eleven ve çete, görünüşte Baş Aşağının kapısını kapatıyorlar
ama Zihin Soyucu kalıyor ve uğursuzca Kar Balosunun üstünde salınıyor.
Son bölümümüzde son bir defa
Stranger Things 2'ye dalacağım
ve bundan sonra ne olabileceğine bakacağım,
şimdi Beyond Stranger Things'te.
Heyecanla söylüyorum,
ama her seferinde dedim, niye siz demiyorsunuz?
Spoiler'lar var.
Benden iyi yaptılar.
İşte başlıyoruz.
HAWKINS'E HOŞ GELDİNİZ
GEÇİDİ KAPAMAK
Masada yanımda
Beyond Stranger Things sohbetimizi tamamlamak için
JIM RASH SUNUCU
Nancy'yi oynayan Natalia Dyer,
Eleven'ı oynayan Millie Bobby Brown
ve Will'i oynayan Noah Schnapp var.
Baş Yapımcı ve birçok bölümün yönetmeni Shawn Levy var.
Ve tabii ki diziyi yaratan Duffer Kardeşler Matt ve Ross var.
Katıldığınız için teşekkürler. Bu sohbet bizim
geçidi kapatmamız olacak. İlk olarak
Noah'a sormak istiyorum.
Bu sefer Will'in dünyasına gitmek nasıldı?
Yani, Will bu sezon biraz
her zamanki kimliğine ve sessiz, utangaç kişiliğine sahipti.
Ama içinde canavar vardı, kötülük...
onu çevreliyordu...
Bunu yapmamalıydılar.
Onu kızdırmamalıydılar.
İki farklı insan olmayı
hayal etmem gerekti.
Ama bunu incelikli yapmalı
'Ben Will' gibi olmamalıydım...
Ben aktör olarak öyle yapardım.
O yüzden rolü alamadım,
- çünkü koca bir ağlak olurdum. - Ama bunu...
Bunu izlemek olağanüstü.
MATT DUFFER YARATICI/YAZAR/YÖNETMEN
ROSS DUFFER YARATICI/YAZAR/YÖNETMEN
Yavaşça ele geçiriliyorsun,
Bölümden bölüme, giderek daha az Will, daha çok...
Hatırlıyorum, başlangıçta, sezonu tasarlarken, daha...
Kötü Will olacaktı, yaklaşık
- 4. bölümde. - Unutmuşum.
SHAWN LEVY BAŞ YAPIMCI/YÖNETMEN
Kötü Will...
Başta, Kötü Will birini öldürüyordu...
- Ne? - sezon ortasında.
Evet. Bunu size anlatmadım mı?
Şimdi Bay Baldo hakkında konuşulan o sahnede...
- Evet. - Çok erken bir taslakta,
kötü Will Bob'ı öldürecekti.
Bob'ı öldürecekti.
- Ne? - Ama kötü Will olacaktı.
- Zihin Soyucu. - Suçluluk duyacaktın.
Ama bu kez kaçmadım.
Bu kez karşısına dikildim.
Bay Baldo'nun aptal suratına bakıp "Git başımdan!" dedim.
Bir beden istilası hikâyesi beni hep geriyordu.
Çok fazla yapıldığını düşünüyorum. Ama sonra,
bir süre sonra şunu anladık:
Bunu benzersiz hale getirmemizin yolu
bunu beş saatte gerçekleşen
bir beden istilası yapmaktı.
Ve en sona kadar tamamlanmayan bir istila.
Dokuzuncu bölümün sonuna kadar.
Yani sekizinci bölümde bile...
O en sevdiğim sekanslardan biri,
orada... Bence Noah olağanüstü.
Onlar uğraşırken... O orada değil,
ama Will'i dışarı çekmeye çalışıyorlar.
Oradaysan, lütfen... Lütfen bizimle konuş.
Lütfen tatlım. Benim için bunu yapabilir misin?
Lütfen.
Seni çok seviyorum.
Bırak gideyim.
Kulübe sahnesinde, Natalia, orada bir sürü karakterin var.
O noktada Joyce büyük bir yolculuğa çıkıyor.
- Evet. - Evet, hayır,
çok güçlü bir sahneydi. En çok bu adam
çok kendini verdiği için.
İzlemesi çok korkutucuydu,
bizzat kendi gözlerinle.
ORİJİNAL GÖRÜNTÜLER
Bir noktada ona ocak demiri saplıyorsun.
- Sapladığın gibi. - Evet.
Saplandığı gibi.
- Saplandığı gibi. - Yani...
Bunu söylemeliyim... Çünkü "yaptığımız şey çok gülünç."
dediğin o anlardan biri.
- Çünkü... - Aman Tanrım.
Noah'a ateş saplamıyordu... Ama gerçek bir ocak demiriydi.
Ve Noah'ın geçen yıldan kalan mankeni vardı.
Bu manken inanılmaz gerçek görünüyor. Bir video çektim...
Bana bir video gönderdin.
Bir video çektim. Çünkü öyle... Çok hızlı kaydedersen,
tam Noah gibi görünüyor.
Ben de Noah'ın bir videosunu çektim ve onu çok sert yumrukladım.
Yatağın altında saklanan biri vardı,
- onu... acıyla... sarsıyordu. - Gerçekten mi?
kız ona saplarken. Ve bir duman bulutumuz vardı.
Doğru zamanlama için uğraşıyorduk
ve biri sarsıyordu...
- Natalia çok kötü nişancı, bu yüzden o... - Tamam.
- Dur. - Adil olalım, burada,
işin içindesin. Gerçekleşmiş bu olayları hayal etmen gerekiyor.
Bütün bunlar oluyor, o istila edilmiş,
hızlı nefes alıyor, havaya girmeye çalışıyorsun,
sonra demiri alıyor, kavrıyor,
dumanın olduğu ufacık X'e saplıyorsun.
ORİJİNAL GÖRÜNTÜLER
Tam oraya vurmalısın.
İnandırıcı bir biçimde, sonra geri çekilmelisin.
Sonra gülmemelisin, bu küçük manken şöyle olduğunda...
Herkes çok perişandı
ve herkes seyrederken çok tedirgin oldu, ben hariç...
- Yayvan yayvan gülüyordum. - Bütün sahnede gülüyordu.
- Herkes hastasın sandı. - İnsanlar merak etti,
- acaba... - Zihinsel sağlığını mı?
Bir sorun mu var diye. Bir çocuğun acı çekmesinden zevk alıyordum.
- Ama, yani, hepsi... - Bu o kadar...
Şimdi zihinlerinizden çıkanların birçoğunu anlıyorum.
Sam Raimi, Kötü Ruh gibiydi, çok komikti.
Tam olmasını istediğim gibiydi. Noah döktürüyordu.
Niye gülümsemeyecektim ki?
Bunu çok sahnede yaptığını düşünüyorum.
Biri çok tuhaf bir şey yapıyorsa, sen,
"Evet!" oluyorsun.
Bu çok iyiydi!
Özellikle Shawn. Çığlık atıyorsun.
- Eh, hepimiz heyecanlanıyoruz. - Evet, anlıyoruz...
Bir şey o şekilde hayata geçiyorsa... Bu heyecan verici.
Bu senin... zihninde olanın üzerine çıkıyor.
Bütün bunlar için heyecanlanmamak mümkün değil.
Ne kadar karanlık olursa olsun, heyecan verici.
Kar Balosunun zaten yerinde olduğundan söz ederken
bunu da biraz konuştuk.
Ama başka bir şey konuşalım, hikâyelerin toparlanması.
Birinci sezon birçok soruyla bitti.
Cevapsız sorularla.
Bu yıl olayları gerçekten toparlamak istedik.
Tabii ki sonda ufak bir işaret var.
- Bir şey... - Belli olmaz.
Hâlâ bazı sorunlar var.
Ama...
- Sadece küçük sorunlar. - Küçük sorunlar.
Toparlamayı mı diyorsun?
- Gizlenen Gölge Canavar gibi. - Okulun üstündeki canavar gibi.
KONSEPT SANAT
Bu sezonun sonunda görevin
bu karakterleri geliştirerek
bazı durumlarda, özellikle bu masada,
dönüşecekleri hâle yaklaştırmak olduğunu biliyoruz.
-Doğru.
Hoşuma giden şeylerden biri, çok yapboz çözülmesi.
Galiba dördüncü bölümde yapbozlar...
Her karakterin bir yapbozu vardı.
Bu dizi sonrası konuşmada ortaya çıkan başka bir şey.
- Ne...? - Yapboz yapması...
- Hepsi yapıyor. - onlar kulübeyi hazırlarken.
Bu yüzden Bob kendi yapbozlarını getiriyor.
Çocukluğumda hastayken, çocukken çok hastalanırdım...
Bu zekâ oyunları ile kendimi çok iyi hissederdim.
Onlar harika.
Joyce "Bu belki..." diyor.
Ama bunları geliştirdin.
Biliyorsun. Yapbozları nasıl çözdüğü
bir tür gelişme. Noel ışıklarından mum boya resimlere
geçen bir Joyce var.
Ama sorun çözmekte biraz farklı.
Belki önümüzdeki sezon cisimleri evin her yerine koymayacak.
Bu her Stranger Things sezonunun olmazsa olmazı.
- O evi yıkmazsak... - Kesinlikle.
O evi yıkmaya bayılıyoruz.
İnsanların o eve gelmelerine
ve kafaları karmakarışık bakmalarına bayılıyorum,
her seferinde beni eğlendiriyor.
- Sean Astin'in... - Sean Astin'in bütün evin o çizimlerle
kaplı olmasına tepkisi.
Ama ben aynı zamanda, oyunları da çok severim,
en sevdiğim anlardan biri de
Joyce için çok endişelenmekten.
- elinde olmamasına geçişi. - Evet.
Tamam, anladım. Bu Jordan Gölü.
Eğer bu Jordan Gölüyse, belki de...
Evet, o... Sattler's taş ocağı.
Doğal olarak bunu takip edersen...
Galiba buna bir oyun olarak katılacak.
Yavaş yavaş gerçek olduğunu fark edecek...
Ciddi bir şeyler oluyor.
Tüneldeki bütün o şeyler... "Biz bu resimlerdeyiz."
- tümü sadece Sean'du. - Ne demek istiyorsun?
- Doğaçlama. Öyle konuşuyordu. - Öyle mi?
tüneller.
Bu Will'in haritası mı?
- Hopper! - Will'in haritasında mıyız?
Hopper!
Rolünü oynamayı biliyor,
ama tüm hikâyenin nasıl anlatıldığını anlıyor,
bu yüzden küçük hazırlıksız doğaçlamaları,
onlar büyük bir bütünün parçaları.
Hepsi hakkında çok bilgili.
Bob'un ölümü
hikâyenin sonraki bölümünde önemli,
çünkü daha sonra Joyce'u harekete geçiriyor.
Ama önce karakterin ölümünü
ve genel olarak hikâyeyi konuşmak istiyorum.
- Sen iki kez ölümün eşiğine geldin. - Şimdi ölmemeli
diye düşünüyorum.
Biliyorum, üçüncü sezonda
- Will'e huzur vermeliyiz. - Will...
sadece takılacak ve eğlenecek.
Öteki arkadaşları... "Bu işle siz uğraşın,
ben..." diyecek.
"Ben evde örgü öreceğim."
Gerçekten zor. Özellikle biz Sean ile yazarken...
Yani Bob daima... Daima ölecekti.
O bölüme gelince,
Sinir krizi geçirdim.
Bu aynı zamanda prodüksiyonun tam ortasındaydı,
uzun saatler yazdıktan sonra, "Bob'u kaybetmek
olmaz." dedim.
Diziye getirdiği o fazladan tadı çok sevdim.
Çıtayı çok fazla yükseltti.
Bence filmlerde koşullanıyorsun.
Sonuna kadar kim kalacak bir fikrin var.
Ve TV'de,
İşin tahmin edilememesini seviyorum. Ama zor
çünkü karakterlere âşık oluyorsun
- ve oyunculara. - Evet.
Bakalım Sean Astin Bob'un ölümüyle ilgili ne söylemiş. Bantta kayıtlı.
Her harika dizide,
birinin gitmesi gerekir.
Başında Bob'un gideceğini
bildiklerinden tamamen emin değilim.
Aslında bence biliyorlardı.
- Biliyorduk. - Ertelemeye devam ettiler.
- dördüncü veya beşinci bölümde gidebilir. - Doğru.
Ben de, "iki bölüm de, beş sezon da kalsam
umurumda değil." dedim.
Sadece lütfen
acınası Radio Shack Bob'un kahramanca bir şey
yapmasına izin verin.
Sanırım "kahramanca" sözünü 35 kere söyledim.
"Tamam dostum, anladık." dediler.
"Bunun anlamını biliyoruz."
Onlardan daha iyi bir ölüm yazmalarını isteyemezdim.
Herkese, bir oyuncunun daima iyi bir ölümü
umut ettiğini söylerim.
Ve... Bob'a gerçekten kendini gösterme şansı verildi.
- Evet. Verildi. - Hissetti.
Unutulmaz bir ölüm sahnesi istedi.
O kadar vahşi bir sahne yapmayacaktık,
sonra Jaws'dan ve
Quint'in parçalanmasından söz eder oldu...
"Tamam dostum. Yaparız." dedim.
Bir şiddetli sahne...
Ben bile yersiz olduğunu düşünmeye başladım.
Ama Quint'in ölümü...
Jaws'ı çocuklar izleyebiliyordu...
- Neydi? - Buna inanamıyorum.
Yapamayacağınız şiddetli şey neydi?
Ağzını kanla doldurdu ve fıskiye gibi tükürdü.
Yavaş çekimde.
Monitörde seyrettiğimi hatırlıyorum.
İnanılmazdı. O gece oradaydım.
Biraz gülünç olsa bile, bütün gece çok zordu.
Yazarlarımızdan biri
şehirdeydi, ziyarete gelmişti.
Sırf bizi sette görmeye, çalışmayı izlemeye gelmişti.
Bir Demodog olmak için
mükemmel büyüklükteydi.
Biz de sorduk: "Sean'a saldırmaya ne dersin?"
- Ciddi misin? - Evet.
Böylece... Bu çılgın görüntü var.
PERDE ARKASI KATE TREFRY-YAZAR
El hareketleri aslında...
ORİJİNAL GÖRÜNTÜ
TEST BİLGİSAYAR ANİMASYONU
Üzerine çıktığı zaman
ona tekrar tekrar iki buçuk saat boyunca saldırırken.
Sonunda her yanı kan kaplıydı.
Ama çok sevdi değil mi?
- Bayıldı. - Nasıl bayılmazsın?
- Evet. - "Sean Astin'e saldıracağım."
O kadar çarpıcıydı ki. Sean'ın çığlıkları tüyler ürperticiydi.
Sanırım başarılı oldu... O tepkiyi Winona'nın yüzünde görebilirsin.
O tür şeyler Winona'yı çok etkiliyor.
Sean'ın üstü başı kan içindeydi.
Hayır!
Seçim konusu olduğu için size sormak istiyorum.
Joyce, Bob'la oradan ayrılmak istemedi.
Evet. Neden Hawkins'i terk etmiyor?
- Onu oraya bağlayan şeyler var. - Ama bence
Bob kurtulsaydı, ayrılırlardı.
Bence onunla giderdi.
- Yürek parçalayıcı. - Evet.
- Ve oradaydı. - Değil mi?
David Harbour burada değil,
ama kendisine Hopper'ın Bob ve Joyce'un
ilişkisi hakkında düşüncelerini sorduk.
- Bakalım ne demiş. - İlginç olacak.
Hopper'a göre Joyce ve Bob birbirlerine uygun mu?
Bence kesinlikle hayır.
Yani bakın, izlediği
dürtüyü anlıyorum...
Lonnie ile çok yıpratıcı bir ilişki içindeydi.
Will'i de çok koruyor,
böylece kendisine karşı
çok iyi olacak ve Will'e karşı
çok iyi olacak bu adamı seçti,
iyi ve şapşal bir baba figürü,
ama biliyorsunuz...
Ama hayranlar, "Jopper" filan diyorlar.
Hepsi bu ilişkiyi onaylıyor,
ben de, çünkü onlar iki yalnız, kaybolmuş insan.
♪ teamjopper JOPPER EVET.
O en iyi şey.
O ilişkiyi hep Chinatown'daki
Faye Dunaway ve Jack Nicholson'a benzetiyorum.
Sezon sonunda şunu bile konuştuk: "Bir şekilde...
"bir araya gelemezler mi?"
"Ne olacak? Yani..." dedik.
Bob öldü, Joyce üzgün, onu yatak odasına mı götürsün?
Yani o kadar da pislik olamaz.
Kısaca cevabım seks Hopper ile Bob'la olduğundan
çok daha iyi olacaktır.
Yakışıksız.
- Zavallı Bob. - Bu bir çocuk dizisi.
Tanrım.
- Bilirsiniz... - Bir şey olursa...
Bu klasik bir Hopper cevabıydı.
Tanrım.
Ama çok seviyorum...
Küçük bir nokta ama Joyce ve Hopper'ın
sonunda bir sigarayı paylaşması,
bir tür paylaşılan geçmiş
- duygusunu alıyorsunuz. - Elbette.
- Ve belki bir şey... - Evet.
kalıyor orada. Bir seyirci olarak ben...
O ikisine ne olacağını görmek için can atıyorum.
Bu belli ki... İleride başka karakterleri de birleştirir.
- Hopper'ın bağlantısı var... - Sonra...
- Üvey anne. - erkek ve kız kardeş.
Yaşasın. Kardeş olacağız.
Eleven-Will Byer kardeşliği.
- Sonra da... - Tanrım.
Haklısın.
Herkesi bir araya getirdik gibi bir şey.
- Dur, ne? Bu çok tuhaf olurdu. - Gerçekten tuhaf.
- Ama onunla asla kavga edemezsin... - Seni odanın karşı köşesine fırlatır.
- Doğru. - Evet.
- Gücün yoksa tabii.
- Pekâlâ. Konuşmayacağım. - Kötüye karşı kötü.
Kötüye karşı iyi masada.
Küçük finalimize hazırlanmak istiyorum,
Eleven'ın elde ettiği
daha büyük güç,
havalandığı anda görüyoruz.
SAHNE ARKASI
Eğlenceli bir sahneydi, çok çılgındı. Bir sürü şey oluyordu.
Çok yüksek sesler vardı,
bir de ben çığlık çığlığa bağırıyordum.
Matt'in "Kes'!" diye sesini duyuyorsunuz.
Ama duyamadım, bağırmaya...
- devam ettim. - Kulağında tıkaç vardı.
- Kulağımda tıkaç vardı, bu yüzden... - Çok yüksekteydin.
Çok yüksekteydim. Ama favori bölümüm,
onu bitirmem ve...
Hopper'ın tutmasıydı.
Başardın çocuk.
Başardın.
Beni koridorda taşırken
Papa ile hissettiğim
aynı duyguydu.
Aynı bağlantı, aynı duygu,
Çok yorgundum ve...
Sadece sarılmak istiyordum.
- Seni rahatlatması için. - Papa'nın sıcak biri olduğunu
ve beni içinden sevdiğini düşünüyorum. Biliyorum.
- Sıcak mı? - Bu ilginç.
- Böyle hissettiğini bilmiyordum. - Stockholm sendromu...
- buna öyle diyorlar. - O...
Hayır. O...
İnsanlar soğuk olduğunu düşündü, ama eminim Eleven'ın
- iyi bir bağı vardı. - Karmaşık bir ilişki.
- Süper karmaşık. - O ilk kişiydi...
Dur, haklı mıyım bilmiyorum.
Bana ilk o mu sarıldı?
İlginç.
Yani olanak dahilinde.
Çok ilginç bir soru, değil mi?
Öyleydi. Sonra,
sarılan ilk kişiyle hep böyle bir bağ olacaktır...
- Mantıklı. - bebekken.
Bu yüzden aramızda iyi bir bağ olduğunu hissediyorum.
Hopper ile de aynı bağım var.
İyi bir bağ mı?
- "İyi" diyemem. - Keşke David burada olsaydı.
Hayır ama bu harika. Bu yüzden senaryo harika.
Her bir karakterin bir
kötü adamın bile çekiciliğini anlaması.
Bu yüzden insanlar ona kötü deyince Matthew çok üzülüyor.
Bence insanlar onu kötü görüyor.
Evet, benim gücümden
- azami yararlanmak istiyor... - Yaramazlık yapınca seni
bir kutuya kapatıyor.
Sana bir kediyi öldürtmeye çalışıyor.
Evet, ama dinleyin.
- Ama işte o... - Hangi aile tuhaf değil ki?
Bence Papa olmadan Eleven böyle olmazdı.
Öfkesini yönlendiremezdi, bir şeyleri bulamazdı...
Bu sohbet şaşırtıcı bir yöne döndü.
Üzgünüm. Ama evet, öyle düşünüyorum.
Bu yüzden ikinci sezonda en sevdiğim anlardan biri
Hopper ile tartışmanda ona "Papa gibisin." diyorsun.
- David'in tepkisi... - "Papa gibisin."
Papa gibisin.
Sahi mi?
O psikopat herif gibi miyim?
Anlaşılan onu gücünün arttığı bir noktada bırakıyoruz.
Bu ne tür bir gelecekte ne anlama geliyor?
Karmaşık bir ikilem,
herkes onun bir şekilde
normal bir hayatı olsun istiyor.
- Gerçek dünyaya biraz daha hazır. - Giderek artan
- muazzam güçlerle bir genç oluyor. - Biraz şüpheli...
- Berbat bir şey. - Tanrım.
- Yani, değil mi? - Bence Eleven...
- böyle olmayacaktı. - İşlerin yolunda olmadığını görüyorum.
Hayır, ama Noah ile en azından
bir sahnem olmasını çok isterdim.
Sahnelerde sen daima ya ölü ya da baygınsın.
- Hayır ben hep... - Sen hep...
Onlar oyuncularımız arasında birbirlerine en yakın olanlar.
En iyi arkadaşımla.
Dizide ikisi arasında hiç ilişki yok.
Aynı evde yaşayabilirsiniz.
- Doğru. Bunun yolları var. - Çok fazla...
Dizide çok bağlılar.
- Doğru. - Ama asla...
-Yüz yüze konuşmuyorlar.
Bir tür paylaştıkları...
- Doğru. - Tuhaf bir bağ...
Ben Baş Aşağıdayken o dünyada.
- O Baş Aşağıdayken... - Doğru...
Terry Ives ile Anne sahneleri
hakkında konuşmak istiyorum.
Birinci sezonu bitirdikten sonra
geri döneceğimi düşünmedim. Eleven için bu kadardı dedim.
Sonra David'le olacağımı söylediler,
Shawn, "Anne ile olacaksın." dedi.
"Ama sana daha fazlasını söyleyemem."
- Shawn en kötüsü. - Açıklamış mı?
Ben ayaklı bir spoiler'ım.
Ben... kocaman bir riskim.
Evet, ama dinle...
Yeni bir Eleven bakış açısıyla çalışmak gerçekten çok eğlenceliydi,
annesine karşı zayıf yönüyle.
Gerçekten eğlenceliydi.
Karakterlerin belki de dışarıda bırakıldıklarını
hissetmelerini konuşalım.
Nancy'nin bundan sonra nerede olduğunu düşünüyorsun?
Bu muazzam travmatik bir deneyim.
Bence biraz...
Barb'ın öldüğü açıklandıktan sonra
başa çıkılacak ve paylaşılacak duygusal bir yük var.
Steve Nancy ilişkisi var,
- ve Jonathan Nancy ilişkisi. - Jancy?
- Jancy ve Stacy. - İlişki isimleri.
- Stancy'i onaylarım. - Ben Jancy'i.
- Ne dedin? Neyi onaylıyorsun? - Stancy'i.
- Stancy mi? - Stancy.
- Cesur ifade. - Jancy'e.
Cesur bir ifade. Evrene duyurun.
- Ve Baş Aşağıya. - Tanrım.
Kötünün hâlâ orada olduğunu görüyoruz.
Sence bunu bilmeyen biri var mı?
HAWKINS ORTA OKULU
Yoksa Kar Balosunun dışı mı? Bizim için mi?
Bu yıl verdiğimiz bir karar,
insanları yolculuklarına başlatmak istemedik.
Çünkü geçen yılın sonunda başladık...
Neler olacağını kafamızda evirip çevirdik.
Her karakter ne olacaktı? Hopper ve Eleven ve Will.
Bunu bu sene yapmak istemedik.
Kaza ile kendimizi daha sonra pişman olacağımız
- bir şeye hapsetmek istemedik. - Mantıklı.
Mesele şu,
bilinçli Zihin Soyucu hâlâ dışarıda.
Will'in onunla bağlantısı var.
Kaybolsa bile, sen bir süre ona çok yakındın.
Sonra bu şey Eleven'ın
- çok farkında. - Yüz yüze geldiler.
Mahvoldum.
Mahvoldun. Ben Eleven'a endişelenirim.
Ona geçidi kapadın.
Bence bitirmeden ve Beyond Stranger Things'in
üzerine kapıyı kapatmadan önce
ben pek yerine koyamadım ama yine de eğlenceli bir soru:
gelecekte en azından Bayan Wheeler ve Billy'nin
- devam ettiğini görecek miyiz? - Lütfen.
- Evet. - Evet!
Bence dünya bunu istiyor, dünyanın buna ihtiyacı var.
- Evet. - Evet, ateşli olurdu.
- Evet. - Sadece "ateşli."
Evet.
- Kesinlikle. - Evet.
Karen yalnız.
Fark ettiyseniz, hep bir bardak şarabı var.
Bütün sezon boyunca içiyor.
Ted onu mutlu etmiyor.
Ve biz de, gördüyseniz...
- La-Z-Boy koltukta oturuyor. - Billy'i tanımıyor.
Karakterini bilmiyor, belki...
Umurunda bile değil.
Aralarında çok konuşuyorlar mı bilmiyorum, belki bu iyi.
Karen, "Varım." der gibiydi.
Konuşurken senaryoyu yazıyoruz.
Ben Jim'i yazarlar odasında istiyorum.
Liseye doğru gidiyorlar.
- Yeni bir... - Yeni öğretmenler lazım.
Üniversitede çalıştım diyorum, o kadar.
Gerçekten harikaydınız. Çok eğlenceli bir yolculuktu,
özellikle benim için. Ben de bir hayranım,
içeriden bilgiler aldım ve bu tür şeylere bayılırım.
İçtenliğiniz, paylaşımınız için sağ olun.
- Teşekkürler. - Teşekkürler.
Harika bir dizi ve harika karakterler,
genel olarak harika performanslar,
harika yönetim.
Beyond Stranger Things bu kadar.
Bizimle bu yolculuğa geldiğiniz için siz evdekilere teşekkürler.
Hawkins'te görüşürüz.
Bir şey isterseniz, "Kırmızı Kod!" diye bağırın.
Söylemeliydim.
Altyazı Çevirmeni: Yakut Eren
Bu Kar Balosunun dışında mı, sadece bizim için mi?